Campaiñas trimbadoras

Dúas rapasas jallejas jallejas…

Lingua (música)Archive for the ‘’ Category

Entrevista a LETICIA REY.

Xuño 13, 2012

 

 

Melendreques, supoño que xa coñeceredes a Leticia Rey, unha marabillosa cantante do noso concello e alumna do IES Marco da Camballón. Aquí vos deixamos unha entrevista que nos concedeu a mesma Leticia Rey a campainhastrimbadoras.

-Antes de comezar felicitándote polo teu éxito, sobre todo aquí dentro do concello, imos introducir a entrevista con algo sobre ti. A que idade te deches de conta que podías ter madeira para a música?

A verdade e que nin sequera me lembro, porque comecei a cantar dende moi moi pequena, como aos tres anos ou así, aínda que falaba bastante mal e cantaba aínda peor, jajaja, e aos cinco empecei a cantar cancións fáciles e a descubrir que cada vez me gustaba máis facelo. Lembro que algunha vez cantaba diante dos amigos de meus pais e dicíanme que cantaba moi ben. E a raíz diso soñaba sempre con cantar con público

 -Na túa páxina de “Youtube” podemos atopar moitos dos teus traballos que ti mesma grabas na casa. Que foi o que che levou a decir: “veña vou compartir a miña voz co mundo”?

Un día, hai moito tempo, descubrín pola rede uns cantos vídeos de rapazas, feitos na casa, que facían versións de cancións, e eu quería facer o mesmo, pero non tiña cámara. Ese verán regaláronme un ordenador portátil que tiña unha cámara de moi mala calidade, pero para empezar ben valía. Subín os vídeos a youtube porque eu dende sempre tiven pánico escénico, e para min enfrentarme ao público era un reto moi difícil, pero por outra parte era o meu soño, así que os vídeos podía facelos na miña casa eu soa sen ningún tipo de presión, e así a xente podía escoitarme e darme a súa opinión.

-Témoste escoitado en castelán, en inglés e en galego. En que idioma te sentes máis cómoda?

Máis cómoda diante do público síntome en inglés, porque me sinto máis segura, supoño que é porque é no que máis cantei ata agora, aínda que tamén cantei en galego e en italiano, pero gustaríame superar esa barreira e espero conseguilo coa práctica. Con vistas ao futuro gustaríame moito probar algo en español (porque en público aínda non cantei en español), e en francés. Ademáis, dentro de pouco gustaríame comezar a engadir ao meu repertorio máis cancións en galego e castelán.

-Os teus perfís de internet móstrante ao mundo. Cres que che supoñerá trabas ser galega?

Trabas? Para nada. Se á xente lle gusta a música de alguén dubido moito que lle importe a súa nacionalidade. Eu sempre me sentirei moi orgullosa de ser galega chegue a onde chegue.

-Que sentiches a primeira vez que cantaches en directo?

Lémbrome á total perfección. Foi no Crucesarte do 30 de abril do 2011. Eu levaba bastante tempo nerviosa porque me costaba enfrentarme ao público. Eu sempre soñara con cantar diante da xente pero, no fondo, víao case imposible. Cando estaba detrás do escenario e me estaban presentando, eu estaba tan nerviosa que pensei ata en saír correndo. Pero entón lembrei que ese era o meu soño, e que se saía mal pois non pasaba nada, e que intentalo era o que tiña que facer. Entón oín o meu nome, e pensei ”ala, agora xa me presentaron, así que, que sexa o que Dios queira!”. E saín ao escenario, pechei os ollos, e cos nervios no estómago intentei facelo o mellor que puiden. Cantar ese día cambiou por completo a miña vida, e algo que ata aquel entón fora simplemente unha aficción máis, pasou a ser de repente a esencia da miña vida, algo polo que vivo cada día. 

-Sabemos que cantaches en numerosos acontecementos, como homenaxes, festivais, festas…e acompañada de artistas e personaxes públicos recoñecidos. Que supuxo que os organizadores de tales eventos quixesen contar coa túa colaboración?

Para min é un pracer cantar para este tipo de eventos. Ata agora traballei con xente moi profesional, e coñecín persoas moi agradables, e así da gusto facer as cousas. Eu sempre estou disposta a colaborar no que poida e facendo o que máis me gusta. 

-Xa sabes cal será a túa próxima actuación? Ou onde che gustaría que fose?

Pois aínda non teño moita idea, ándanse pensando un par de cousas, pero como aínda non hai nada seguro non podo dicir nada, jajaja. E gustar, a verdade dame igual, sempre que sexa para cantar eu son feliz.

-Xa para finalizar, queres adicarte profesionalmente a música e abrir portas neste mundillo?

Sí. Definitivamente sí. Querer quero facelo, que o consiga é un pouco máis difícil. Quédame moitísimo por aprender, e son moi nova, pero gustaríame adquirir unha boa técnica de canto e poder chegar a vivir do que máis me gusta, poder transmitir á xente o que eu sinto cando canto, que a xente sinta a música correr polas súas veas como eu o sinto nese instante.

Desexámosche moita sorte, que cumplas moito soños e poder verte pronto non só nos corredores do instituto, senón en grandes escenarios cantando para moita máis xente.

Moitas gracias polos ánimos, rapazas, e xa sabedes que se queredes algunha outra colaboración co voso blogue eu estarei encantada de facelo. 

Un bico!

😀

 

A música galega non ten descanso!

Abril 16, 2012

Ruxe Ruxe: Grupo nado en Aríns caracterizado pola súa música rock combinada con sons tradicionais galegos, empregando ás veces instrumentos como a gaita e o saxofón, e sempre con actitude punk.

http://www.youtube.com/watch?v=ORrZJhyEgI0

Zenzar: É a banda con máis anos de actividade en Galiza facendo rock en galego. Non hai nada que dicir das súa canción para poder enter a súa música tes que escoitala.

http://www.youtube.com/watch?v=9jFpOHq0VbE

Berrogüetto: é un dos grupos de música folk máis prestixiosos de Galiza. No seu repertorio conxugan con destreza a música tradicional e a modernidade.

http://www.youtube.com/watch?v=Sn8UP1JKJ0M&feature=related

Espido: é un dúo musical, formado por Guadi Galego e Guillermo Fernández, que á súa vez son membros de Berrogüetto.

http://www.youtube.com/watch?v=ljUf49cJiZE&feature=related

Marful: A súa música lembra aos salóns de bailes con balcóns dos anos 30-40. Revolucionou a música galega, convertíndose nun grupo de culto entre a intelectualidade do seu país. A música de Marful expresa ideas, proclama sentimentos, describe paisaxes, narra historias. A música de Marful é unha exaltación da abstracción.

http://www.youtube.com/watch?v=nEcn3U37RaA

 

 

Banda Artística de Merza

Marzo 23, 2012

Póñase un cento de cadeiras e, en cada unha, séntese unha persoa. Se visten traxe e grabata os homes, e vestidos de moita estofa as mulleres, esta xente reunida ben parecerá unha sesión do Parlamento. Se, para máis, a cada persoa se lle pon un instrumento entre as mans que non sabe afinar nin tocar, aquilo producirá tal batifondio que de novo recordará aos politícos. Ora, a cousa cambia se os que collen os instrumentos son os músicos da Banda Artística de Merza. Entón vaia se saen cousas con xeito!   (texto parcialmente copiado de Xosé Díaz Díaz das palabra adicada á Banda Artística de Merza)

A Banda Artística de Merza fundóuse no 1828, é agrupación popular  máis antiga de Galicia. O primeiro director do que se ten constancia foi Anselmo González, ao que sucedería o seu neto Rogelio Otero. En 1930 a agrupación divídese en dúas bandas: A “Vella” e a “Nova”. Dirixidas ambas por dous directores. En 1939 volvéronse xuntar baixo a batuta de Jesús Cao González. Ó longo desta carreira musical foron moitos os directores que pasaron pola Artística de Merza, entre eles: Enrique González, Amadeo Valero, Xurxo Guzmán, José Rodríguez Ramos, e o actual José Luis Quintás. Do mesmo xeito inteveñen importantes directores convidados coma: Xosé Carlos Seráns, Marcel Van Bree, Ángel Crespo ou Jan Cober.

A agrupación ten actuado por toda a xeografía galega e tamén por Asturias, Valencia, Cantabria, Cataluña, Portugal, Holanda e Italia sen esquencer as xiras realizadas por Venezuela nos anos 1982 e 1992, e por Arxentina no ano 2000.

No 2009 fixeron unha viaxe a Roma donde tocaron para Benedicto XVI, e en dito ano participaron no “Worl Music Contest” (concurso de bandas de música de todo o mundo) en Kerkrade, Holanda. Sendo a primeira banda galega en participar en dito certamen.

A banda participa en numerosos certámenes de pretixioso recoñecemento como Santiago de Compostela, Vigo, Ourense, Pontevedra, Lalín e Vila de Cruces. E tamén en festivais e certámenes fóra da comunidade autónoma de Galicia: Altea, Valencia, Portugal, Holanda…

Realizou grabacións para a televisión de Galicia e CD’s propios. Algúns deles son: “Bandas Galegas”, “171 Anos de Tradición Musical”, “A Música de Merza, solistas” e o último grabado en Vilagarcía para a Asociación de Compositores Galegos.

A Banda Artística de Merza ten federados máis de 100 músicos, moitos deles profesionais. É considerada unha das mellores e máis atractivas bandas de música de Galicia.

Algo hai en Merza que os fai músicos, e dos bos. Algo ten o lugar para que a súa historia de hai case douscentos anos veña contada en música, aínda coas miseria, guerras e calamidades. Algo para que o de estes músicos mereza, de par dos recoñecementos profesionais, unha boa novela dos avatares.

Imos de parranda!

Marzo 21, 2012

A parranda galega é moi importante. En calquera festa galega as nosas voces escóitanse dende a costa do Cantábrico ata a fronteira de Portugal.

Nunca faltan boas cancións como as de Herdeiros da Cruz ou as xa pasadas como Os Tamara ou Ana Kiro. Melodías e letras que nos deixaron unha importante pegada en todos os corazóns dos galegos e galegas, que non temos prexuízos para cantar na nosa lingua. Unha lingua ca que fabricamos cancións recoñecidas na nosa terra e fóra dela.

Algunhas delas, e as máis festeiras son:

A Banana, Ana Kiro

http://www.youtube.com/watch?v=eCXfxVkiFx0

Pidechas o corpo, Ana Kiro

http://www.youtube.com/watch?v=9B-Y7qC96jw

O tren, Andrés Do Barro

http://www.youtube.com/watch?v=xCMkNp92mx8

Miudiño, A Roda

http://www.youtube.com/watch?v=d2-YnEKW7iw

Pousa, pousa, A Roda

http://www.youtube.com/watch?v=Xnx73C7n5xk&feature=related

Eu quero josar, Heredeiros da Crus

http://www.youtube.com/watch?v=CfEdFJuXEPk

Xa o vedes melendreques as nosas festas están cargadas de gran música parrandeira!

 

Doce coma o mel

Febreiro 1, 2012

A miña terra é doce coma o mel,

abondosos e gasalleiros os seus froitos.

Na primavera abondan os touzales

e o cuco canta.

Xermola a natureza

baixo a fecunda codia das labranzas.

Alédanse os boscos

i as noites son infindas i estreladas.

Sí.

A miña terra é doce coma o mel,

pro, a carón de tanta fermosura,

a miseria labróulle

un túnel amarguísimo na historia.

 

 

A miña terra e soave, solermiña

polo vrau, cando as anduriñas tecen

os seus voos de soños. Os grilos poñen

axóuxeres vibrátiles na serán lenta.

Os reisiñoles cantan ás portas do mencer

e os ríos pasan a romería.

Sí.

A miña terra é soave, solermiña

pro, nos ollos dos meniños

que van á escola nas mañas frías,

hai unha tristura antiga.

 

A miña terra é aquelada como unha mazá

polo outono, cando os arbres son de ouro

e a brisa acariña como un beixo.

 

Nácenlle á paisaxe camiños novos

con merlos chifradores baixo as parras.

 

 

Melendreques, un poemiña de Celso Emilio Ferreiro; pertencente ó libro “Viaxe ó país dos ananos”.

Corre Carmela que chove!!

Xaneiro 30, 2012

Unha flor,

unha pomba,

un camiño,

unha onda,

un canciño camiñando

e un vello vai chorando.

 

Un fogar,

un meniño,

un avo moi velliño,

unha vella traballando

e as súas mans sangrando.

 

Ista é Galiza,

a nosa terra,

onde os novos

van tan lonxe dela.

Mándannos cartos

pra nosa terra,

pra un día voltar a ela.

 

O amor no estranxeiro,

dende aquí pasa o inverno,

unha moza que este soñando

cun traxiño moi branco.

 

Cascaraschás traballando

os seus cartos gañando,

unha terra verde clara,

que os está chamando.

 

Ista é Galiza,

a nosa terra,

onde os novos

van tan lonxe dela.

Mándannos cartos

pra nosa terra,

pra un día voltar a ela.

 

A moza, a moza segue soñando, cunha flor, cunha pomba e un traxiño branco e un meniño.

 

Aquí vos deixamos a letra da canción “Ista é Galiza” de Pucho Boedo xunto aos Tamara.

 

Unha aperta melendreques!

Porque seguimos a empregar o galego.

Xaneiro 23, 2012

Por moito que se empeñen en que as linguas extranxeiras abren máis portas, todas as que abrimos ata agora, e as que nos quedan por abrir; foron e serán co galego.

http://www.youtube.com/watch?v=JD_goUyV0cU

Por moitas portas pechadas que atopes, lembra que en Galiza, todas as pechaduras teñen nome!

Non te esquezas melendreque. Emprega o galego e deica outra.

 

 

Parse error: syntax error, unexpected '<' in /var/www/bloga/wpmu/wp-content/themes/Dawntree/footer.php on line 2